
Bedankt voor dit prachtige verslag! Geen top (helaas), maar wel een geweldige prestatie van een prima team. Geniet (ook een beetje) van de terugreis.
Helemaal geweldig , jullie hebben het gehaald.
PROFICIAT!
Groetjes van de kapper!
Petra Adelaars
Omdat ik verschillende keren heb geklommen in Nepal en helemaal verliefd ben op het land en zijn bevolking heb ik genoten van jullie reisverhalen en video's.
Een pracht website!!!
Ik zou jullie leeftijd nog willen hebben dan ging ik weer. Bedankt en verder veel succes.
Jos
Ik sluit me van harte bij Charlotte aan. Ik heb de afgelopen weken zo genoten van mijn digitale uitstapjes naar Nepal dat ik ondanks dat jullie nu bijna allemaal weer onder het Algemeen Nederlands Peil opereren ik die hoger sferen graag nog even zal blijven (be)zoeken.
Hallo Gerard,
Wat goed van je dat je dit nog doet... ik blijf beniewd.

Twee weken lang 15 minuten per dag onderdompelen van je hand in ijswater leidt niet tot een verbeterde doorbloeding.
Wel dient erbij vermeld te worden dat slechts een beperkt aantal metingen bruikbaar bleek te zijn...
Het analyseren van de koudeletsel data lijkt af en toe op het oplossen van een cryptogram. Stukjes bij beetje wordt de puzzle opgelost.
Zoals u leest, we zijn met de data bezig. Het geeft ons antwoorden en zoals goed onderzoek betaamt roept het ook vragen op. Voor het beantwoorden van een aantal vragen zullen we de data anders gaan analyseren, nu de RIF scores zoveel vragen oproepen.
Na terugkomst in Nederland heb ik de testgegevens en de meetapperatuur uit Nepal bij TNO Human Factors afgeleverd voor verdere analyse. De resultaten zullen waarschijnlijk eind december 2006 bekend zijn. Deze resultaten worden dan ook weer gepubliceerd op de website. We zullen dus zien of de koudetraining voor de handen daadwerkelijk wetenschappelijk meetbare resultaten oplevert.
Afgelopen zaterdag zijn we met z'n zevenen aangekomen op Schiphol. Taco vertrekt morgen naar Nederland, alleen Hans en Isabel kunnen er maar geen genoeg van krijgen. Zij vertrekken morgen naar Pokhara en gaan zelfstandig een nieuwe expeditie beleven in het Annapurna gebied (beklimming van de Tharpu en Singu Chuli). Hun belevenissen zijn te volgen op www.hansabel.nl.
Komende dagen zal de Ama Dablam website overigens nog aangevuld worden met nieuwe foto's en video filmpjes van afgelopen weken.
De Kala Patthar groep is ook aangekomen in Lukla. Wij zijn hier sinds gisteren en vandaag was er o.a. tijd voor een scheerbeurt.
![]()
Het goede bericht is dat we allemaal veilig terug zijn in het basiskamp. Safe. Het slechte bericht is dat niemand van ons de top heeft gehaald. Sorry. Waarom we het niet gehaald hebben heeft een aantal redenen....
Vanochtend worden Stefan, Eric, Taco, Hans en ik wakker in een zonovergoten basiskamp. Uiteraard weer met het inmiddels vertrouwde bakje ochtendthee van Nima. Ook deze ochtend kan hij me met een brede lach vertellen dat hij de zon uit zijn zak heeft getoverd. Een vast item in onze gesprekken. Hij is mijn ‘zonnegod’ en ik zijn ‘didi’ (grote zus). Het hele ochtendritueel is er vandaag op gericht om als klimteam 2 naar boven te vertrekken. Maar uit het eerste radiocontact met Robert om 9:00 uur blijkt dat de route van kamp 2 naar kamp 3 nog steeds niet open is.
Vandaag hebben wij snikkend afscheid genomen van team 1 bestaande uit
Robert, Mark, Marieke, Bart en Gerard. Zij zijn de komende drie dagen bezig
om de top te bereiken.
Vanmorgen kwam de expeditieleider van de Canadezen, door ons Big Jim
gedoopt, naar ons toe met de mededeling dat hij, naast zijn twee vaste
Sherpa's, nog twee Sherpa's had weten te ronselen om de touwen naar K3 aan
te leggen. Zij gaan vanuit K2 werken. Hierdoor is er geen plaats voor Stefan
en mij. Aan de ene kant wel jammer, ik had me wel verheugd op het klussen
boven, maar aan de andere kant ook wel okay. Zo kan ik mijn krachten sparen
om de groep naar de top te berngen. 'Save your breath', zei Big Jim. Okay,
wat jij wilt.