Het analyseren van de koudeletsel data lijkt af en toe op het oplossen van een cryptogram. Stukjes bij beetje wordt de puzzle opgelost.
Zoals u leest, we zijn met de data bezig. Het geeft ons antwoorden en zoals goed onderzoek betaamt roept het ook vragen op. Voor het beantwoorden van een aantal vragen zullen we de data anders gaan analyseren, nu de RIF scores zoveel vragen oproepen.

Het trainen van de hand tegen frostbite, door twee weken lang iedere dag met 1 hand een half uur lang in ijswater te zitten, zou zich moeten uitdrukken in hogere RIF scores. RIF staat voor Resistance Index of Frostbite en is een vrij grove maat voor de gevoeligheid voor koudeletsel. Tijdens nul meting in Soesterberg waren deze scores voor beide ongetrainde vingers gemiddeld genomen erg hoog, en dat betekent dat de gevoeligheid voor koudeletsel dus laag was. Eigenlijk waren de waardes van de meting in Soesterberg als zo hoog, dat er nauwelijks ruimte was voor verbetering. De RIF scores gemeten op Schiphol, vlak voor vertrek, waren een stuk lager in vergelijking met de Soesterberg meting. Daarnaast werd er op Schiphol geen verschil gevonden tussen de wel en de niet getrainde vinger, waar dit eigenlijk wel was verwacht. Een mogelijke verklaring voor de lagere RIF scores is de spanning zo vlak voor vertrek. Het is bekend dat bij stressvolle en spannende situaties de doorbloeding van de huid een stuk minder is dan in een ontspannen situatie. En een minder doorbloeding zorgt voor een lagere huidtemperatuur.